Computertotaal

Ik heb een iPhone, hoera, ik heb een iPhone. Ik ben oprecht een gadgetfreak. Niet eentje die gek genoeg is om een apparaat als de iPhone te importeren, omdat ik daar simpelweg geen goede ervaringen mee heb. Maar zodra een dergelijk apparaat in Nederland verkrijgbaar is, is ‘ie van mij. Maar of dat nu zo slim was…

Ten eerste was er natuurlijk het eindeloze geëmmer bij het ophalen van de telefoon afgelopen vrijdag. Systemen plat, uren wachten, en dan uiteindelijk toch die langverwachte iPhone mee naar huis. Aan de slag! Eh, niet dus, want door de overweldigende drukte lag iTunes eruit. Ten eerste vind ik dat raar, want hoe overweldigend kan Nederland zijn in vergelijking met massaal Amerika, en ten tweede maakt het me boos. Ik vind het opmerkelijk dat je een apparaat kunt kopen dat niet direct uit de doos werkt, maar eerst via de pc geactiveerd moet worden. Dat ik vervolgens daardoor twee dagen niets aan mijn toestel had, vind ik belachelijk.

Ik heb de iPhone gekocht als vervanging van mijn oude vertrouwde Nokia. Ik gebruik mijn telefoons allang niet meer om alleen maar te bellen. Ik check mijn e-mail erop, bezoek regelmatig Google om een meningsverschil te beslechten, en in de trein blijf ik fijn communiceren met Live Messenger, terwijl ik mijn afspraken via de agenda beheer en synchroniseer met de pc. Daar heb ik dus echt geen iPhone voor nodig.

De iPhone is dan ook geen kwestie van nodig hebben, maar van willen, het is en blijft een gadget. Dat is allemaal leuk en aardig, maar het moet natuurlijk wel functioneren. En laat dat nou net een zwak punt zijn van de iPhone. Ik gebruik sinds een tijdje Zyb.com om mijn contactpersonen van de ene naar de andere telefoon over te zetten. Dat kan dus niet met de iPhone, aangezien ik een aparte applicatie moet installeren, wat alleen mogelijk is als ik het apparaat ‘jailbreak’ (inmiddels veel gebezigde term voor kraken van het apparaat) en daar heb ik geen trek in, hoe eenvoudig ook. Ik kan op die manier dus ook geen messenger installeren en moet maar hopen dat er eentje beschikbaar is via de App Store, waarvoor ik dan nog wat extra geld mag neertellen.

Maar het ergste van alles vind ik nog, ik kan geen sms-berichten sturen en laat dat nou zijn waarvoor ik het toestel het meest gebruik. Oorzaak? Het sms-centralenummer in de iPhone klopt niet. T-Mobile laat me weten dat ik dat nummer even moet aanpassen. Hoe? “Ja sorry meneer, van de iPhone weten wij niets”. En bedankt. Even googelen leerde me dat ik een speciale code in moet voeren, hetgeen ongetwijfeld werkt op de vorige iPhone, maar dus niet op deze. Keiharde foutmeldingen en vier dagen later nog steeds geen sms.

Ik vind de iPhone nog steeds cool, mooi en onwijs fijn om in m’n zak te hebben. Maar het is en blijft een gadget en ik geloof niet dat ik er ooit afhankelijk van ga/wil worden. Ik heb namelijk iets betrouwbaars nodig.